Prille liefde

Vrouwen vertellen / 15 september 2014
Prille liefde
Ik ken hem nog maar kort en toch heb ik mijn hart voorgoed verloren. Mijn verstand en hart hebben voor altijd hun confrontaties stilgelegd.

Het is rustig. Te rustig en ongewoon voor mijn gekrenkte gemoedstoestand als het gaat om een nieuwe man in mijn leven. Op dat vlak was het er vroeger anders mee gesteld. Het was een onophoudelijk gevecht zonder een uiteindelijke winnaar. Maar dit is een ander soort liefde. Deze liefde is uitbundig en schaamteloos. Het soort liefde dat mij aan het leven verankert, het soort liefde, dat is opgebouwd uit toewijding maar ook uit egoïsme. Hedendaags is mijn hart in staat om een ongebonden lief te hebben terwijl mijn verstand eindelijk zich te goed doet aan een wel verdiend verlof. Echter Zijn onschuldige blauwe ogen hebben rationele angsten en twijfels gezaaid in mijn hartkamers.

Ben ik goed genoeg voor hem?

Moet ik nog meer mijn best doen dan voorheen?

Voelt hij mijn liefde?

Wat als…?

Vragen waar mijn verstand doof voor is geworden. Vragen die ik al ontelbare keren heb herhaald als een soort mantra. Echter deze keer is mijn hart die alle antwoorden terug schrijft. Ze klopt voor hem, ze lacht en huilt voor hem, ze smelt en houdt onvoorwaardelijk van deze prille liefde vereeuwigd in elke teug van mijn ademhaling. Zijn boek is nog onbeschreven zoals een jong blad in de vroege lente die voor het eerst het zonicht ontmoet. En toch kan ik elke frons lezen, iedere lach of verdriet vertalen. Hij is niet echt een prater, meer een stille, tevreden genieter. Zo nu en dan voert hij mij toch mee in zijn bescheiden wereldje. Een kersvormige speelse mond pocht geluidjes te produceren. Onsamenhangende klanken, ongecontroleerde armpjes en gebalde vuisten beschrijven kleurrijke verhalen. Ik begrijp deze dierbare metgezel, ik ken hem terwijl een ieder ander hem slechts herkent. Tussen ons staat er een diep ravijn van gelijkenissen. Niemand kan zijn ziel bezitten. Niemand krijgt ooit weer toegang tot zijn diepste wezen om hem als levenslucht in te ademen. Niemand anders behalve zijn moeder. Ik ken hem maar kort en toch biedt hij mij troost in droefheid, stilte in beroering, rust in onrust, hoop in wanhoop. Hij is zuivere liefde. Mijn Zoon!


Deel dit:

Geschreven door: Olga Florea - www.alinablanca.nl


Reacties (0)


Je bent nog niet ingelogd. Log in of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Reageren zonder inlog kan ook:

Hoeveel is 5 + 3 ?

VRIENDINNEN MAAK JE ZO ONLINE!

Welkom op het grootste vriendinnenplatform van Nederland. Je kunt hier op een gemakkelijke en vrijblijvende manier nieuwe vriendschappen sluiten en jouw vriendenkring vergroten. 

registreer direct

Gesloten vriendschappen

197282

Nieuwe leden

19-08-2019
19-08-2019
19-08-2019
19-08-2019

share op instagram     share via facebook     share op twitter     share op pinterest     share op bloglovin