Buiten je comfort voor Unicef

Vrouwen vertellen / 13 november 2015
Buiten je comfort voor Unicef
Wanneer deed jij voor het laatst iets nieuws? Ik deze week! Altijd spannend een nieuwe uitdaging. En het pakte vooral verrassend leuk uit!

Vandaag ga ik fondsen werven. Voor Unicef. Het voelt een beetje als een jehovagetuige-actie. En ik vrees voor geïrriteerde mensen. Deuren die voor m’n neus worden dichtgesmeten. Honden die grommend op me af komen. Maar gelukkig sta ik er niet alleen voor. Ik ga op pad met Robert (57), Jacoba (37) en Sanne (27). Van deur naar deur. Oftewel, belletje lellen zonder weg te rennen.

Toch wekt het ook nieuwsgierigheid op. Het bijna tastbare enthousiasme waarmee Sanne over dit werk praat. Het staat haaks op mijn vooroordelen. En dus ben ik van de partij. Onder het motto: het is verfrissend en zelfs gezond om je af en toe buiten je comfortzone te begeven. En daarbij poetst dit werk je karma flink op.

We verzamelen in een woonwijk in Amstelveen. De route staat uitgestippeld op onze gloednieuwe tablet. Omdat het een nieuw project binnen Unicef is, wordt het verhaal van de organisatie nog even doorgenomen.

4DMPeople, een organisatie die uitsluitend werkt met en voor non-profit goede doelen. Zoals Nierstichting, Vluchtelingenwerk Nederland en Cordaid, leer ik. Met alle puntjes op de i en gehuld in Unicefblauwe jassen duiken we de eerste woonwijk in.

Daar splitsen we ons in tweetallen op. Ieder aan één kant van de straat.

Een hekje door. Over een grindpaadje. Een trappetje op. Per strekkende meter raak ik meer opgelucht dat ik me achter fondsenwerver Sanne mag verschuilen. Ik ben ‘slechts’ de blogger van deze nobele missie. Sanne belt aan. Geen sprankje last van onzekerheid of schaamte. Er is niemand thuis.

Door naar het volgende huis. Een oudere vrouw schuifelt naar de deur en doet open. Zij blijkt al Unicefdonateur.

Dank u voor uw steun mevrouw”, zegt Sanne. “Het wordt enorm gewaardeerd!” Ineens lichten de ogen van het dametje op. Wat jarenlang een anonieme geldtransactie is geweest, heeft vanaf nu het vriendelijke gezicht van Sanne.

We spreken een vrouw uit Bosnië die zelf geld en kleding inzamelt voor vluchtelingen. Gek genoeg schept het een soort band. En dan een man die eenmalig vijfentwintig euro doneert. Zonder nadenken. “Goed werk mensen, ga zo door!”, zegt hij en steekt zijn duim omhoog.

Er volgen nog een paar dichte deuren. Dan een oppas van zeventien. En een handjevol bestaande Unicefdonateurs.

Niks geen rotgesprekken, geïrriteerde bewoners of opgestoken middelvingers. Ik begin te geloven dat het eerder mijn vooroordelen zijn die niet kloppen. Robert schrijft z’n eerste donateur van vanavond in. Het voelt zelfs voor mij als een dankbare heldendaad.

Lopend naar de volgende wijk vraag ik Robert: “Ga je na de tiende keer ‘nee’ niet huilend en gekrenkt naar huis?”

Een schaterlach. Dan met Amsterdams accent: “Daar heb ik sowieso nooit zo’n last van. Heb nog nooit narigheid gehad. Kijk, als iemand geen donateur wilt worden prima, dat kan gebeuren. Maar als ik het tuinhekje weer achter me dichtdoe, wil ik op z’n minst dat de bewoner geglimlacht heeft!”

Sanne: “Als Mensen nee zeggen, doen ze dat niet tegen jou, maar tegen het goede doel waarvoor je op pad bent. En elke nieuwe fondsenwerver krijgt eerst een training ter voorbereiding. Je wordt niet meteen voor de leeuwen gegooid.”

Jacoba werft sinds een maand of drie: “In het begin was ik echt een bang kuikentje. Daarom loop je in het begin met een geroutineerde collega mee. Gaandeweg ebt de onzekerheid weg. Ik heb er nu al zoveel van geleerd.”

En naast een aardig zakcentje krijg je er gratis een leuke club collega’s bij”, grapt Robert. Maar ik zie dat hij het meent. “Elke twee maanden wordt er een borrel en eten georganiseerd. Ik zorg dat ik die nooit mis!”

Is het niet wat ouderwets om langs de deuren te gaan?”, drop ik de uitgestelde vraag in de groep. In verschillende argumenten klinkt het tegendeel, als een dolby surround speaker-set:

Sanne: “Persoonlijk contact is effectiever dan een nieuwsbrief of een oproep op social media. Onze fondsenwervers zijn geen studenten die het werk als bijbaantje zien. Het is een team van vijfentwintig bevlogen mensen. De gemiddelde leeftijd is vijfenveertig jaar.”

Jacoba: “Je komt ook veel eenzame mensen tegen. Die zijn blij met een praatje aan de deur. Want we draaien geen standaard riedeltje af.”

Robert: “Het is belangrijk om donateurs te werven. Er is namelijk niemand die ’s ochtends wakker wordt en denkt: kom laat ik eens donateur worden voor Unicef. Je moet de mensen echt die vraag stellen. En het persoonlijke contact is gewoon erg leuk!”

Het resultaat na vandaag? Vijf eenmalige donaties en twaalf die voor langere tijd doneren. Hoera, een fantastische score. Want met dat geld kunnen er tentenkampen in Syrië winterklaar gemaakt worden. Hier verblijven miljoenen Syriërs (waaronder veel kinderen) die halsoverkop moesten vluchten voor bombardementen en geweld.

Inmiddels is het me duidelijk: donateurs werven is nobel en leuk. En bovenal enorm noodzakelijk!

Heel voldaan en opgelucht fiets ik ’s avonds met opgepoetst karma naar huis.

Zou jij ook willen meelopen? Paula van der Plaats-Klaassen kan je van alle informatie voorzien. Haar mailadres: p.klaassen@4dmpeople.nl


Deel dit:

Geschreven door: Esmir van Wering - www.esmir.nl

Esmir van Wering

Esmir van Wering (1974) is auteur, columnist, blogger, ghostwriter, journalist en optimist. In 2012 debuteerde zij met de roman WerkLust. En dit jaar is het tweede deel verschenen: ReisLust.

 “Sinds ik schrijf, ben ik veranderd. Zo ben ik nog creatiever geworden en werk ik tegenwoordig rustig door tot in de kleine uurtjes. Kortom een workaholic en avondmens in wording. Dus qua persoonlijke ontwikkeling zit het wel goed. Schrijven, I love it! Het voelt niet als werken. Het is gewoon wat ik het liefste doe. Over alles wat me opvalt, waar ik van baal of wat me juist blij maakt. Mijn missie is teksten (interviews, reportages, columns, blogs) produceren die iets met je doen.

 Mijn motto: Geniet, lach, wees nieuwsgierig en een beetje naïef. Maak fouten en doe regelmatig iets wat je eigenlijk niet durft!”

 


 



Lees meer over deze blogger

Reacties (2)


Je bent nog niet ingelogd. Log in of maak een nieuw account om een reactie te plaatsen.

Reageren zonder inlog kan ook:

Hoeveel is 5 + 1 ?

VRIENDINNEN MAAK JE ZO ONLINE!

Welkom op het grootste vriendinnenplatform van Nederland. Je kunt hier op een gemakkelijke en vrijblijvende manier nieuwe vriendschappen sluiten en jouw vriendenkring vergroten. 

registreer direct

Gesloten vriendschappen

202316

Nieuwe leden

18-10-2019
18-10-2019
18-10-2019
18-10-2019

share op instagram     share via facebook     share op twitter     share op pinterest     share op bloglovin

Nieuw artikel